۰
تاریخ انتشار
چهارشنبه ۱۱ مهر ۱۳۹۷ ساعت ۱۱:۱۰
به بهانه بحران اقتصادی این روزها

از قناعت می رود بیرون ز سر سودای حرص

ملیحه جهانبخش
از قناعت می رود بیرون ز سر سودای حرص
می گویند زمان جنگ بچه ها قلک هایشان را می شکستند تا برای رزمندگان هدیه ای بفرستند... می گویند مواد غذایی که به جبهه می رسید کم بود اما به همه می رسید! خیلی ها نمی خورند، خیلی ها روزه بودند، خیلی ها برای بچه های خط مقدم نگه می داشتند... جنگ بود و تعارفی با کسی نداشت! مردم عزیزان شان را به جبهه فرستاده بودند اما شانه به شانه آن ها با صرفه جویی، با قناعت، با صبوری... روزهای سخت را پشت سر می گذاشتند تا برای هدف بزرگتری که برایش جان و مال شان را داده اند، استقامت کنند! و آن هدف عزت وطن بود.
حالا ما همان مردمیم! همان صبورانی که روزهای سخت را پشت سر گذاشتیم... یادگارهایمان همان عزیزانی ست که برخی از آنها قاب عکسی روی دیوار شده اند با پلاکی که کنارشان می درخشد! ما همان مردمِ روزهای سختیم که روی شانه های مان گل های گلگون کفمان را تشییع کردیم و با آن ها عهد بستیم که برای راهی که رفته اند رهروان خوبی باشیم...
جنگ این روزها فقط پیراهن اش را عوض کرده است... ما همان مردیم با همان استقامت روزهای جنگ، با همان صبوری ها... اما در بحران اقتصادی ای که شاید کم از جنگ نباشد! آن روزها هیچ کس از سفره بی نان همسایه بی خبر نبود... کم بود اما همه آنچه را که داشتند با هم سهیم می شدند... شاید برای آن دسته از افرادی که در این روزهای سخت به احتکار کالاها دست زده اند یا تمام دغدغه شان بالا رفتن قیمت دلار و سواستفاده از شرایط بحرانی جامعه است باید قصه روزهای جنگ را بار دیگر روایت کرد... باید برای آن ها گفت که به جای خالی کردن قفسه های مواد غذایی و فراموش کردن قشر نیازمندی که ممکن است توان خرید کالا را با قیمت بالا نداشته باشند... خاطرات مردانی را گفت که بر سفره هایشان در جنگ تکه نان خشکی بود اما لحظه ای از اراده و ایمان شان برای حفظ این وطن فروگذار نکردند... برای این خاک جان دادند... شاید لازم باشد برای دلالانی که به بحران اقتصادی دامن می زنند... برای دلالان حریصی  که غمِ نانِ مردمِ نیازمند را از یاد برده اند و تمام دلمشغولی شان بالا رفتن دلار است سرنوشت کسانی را روایت کرد که گرفتار حرص و طمع بودند... و در کدام سطر تاریخ دیده اید که طمع کاران سرنوشت نکویی داشته باشند؟! و در مقابل وعده خداوند است که :«وَ مَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ»[1]؛ آنها كه از بخل و حرص خويش مصون بمانند رستگار و پيروزند.
و هر دورانی را آزمایشی است زمانی جنگ محک عیار ایمان بود؛ و این روزها قناعت و صبوری و همدلی و همراهی برای حل این معضل اقتصادی عرصه دیگری است که عیار مردان از نامردمان را محک می زند. [2]
چنان که پیامبر اکرم (ص) نیز فرموده اند:
اِستَعِيذُوا بِاللّه ِ مِن طَمَعٍ يَهدِي إلى طَبَعٍ، و مِن طَمَعٍ يَهدِي إلى غيرِ مَطمَعٍ، و مِن طَمَعٍ حيثُ لا مَطمَعَ.[3]
به خدا پناه بريد از طمعى كه به ننگ و پستى كشانَد و از طمعى كه به نتيجه نرسد و از طمعى كه بى جاست.
____________________________________________________________
 
[1]. تغابن، 16 .
[2]. از قناعت می رود بیرون ز سر سودای حرص/ ره ندارد در دل خرسند استسقای حرص(صائب تبریزی)
[3]. كنز العمّال، 7577 .
کد مطلب ۳۴۴۶۶
ارسال نظر
نام شما

آدرس ايميل شما