۰
تاریخ انتشار
پنجشنبه ۱ فروردين ۱۳۹۸ ساعت ۰۲:۳۵
زائر کاظمینی حرم امام رضا(ع) در گفتگو با خبرگزاری رضوی:

حال و هوای زیارت بارگاه امام رضا(ع) غیر قابل توصیف است/شباهت عجیب مشهد و کاظمین

حال و هوای زیارت بارگاه امام رضا(ع) غیر قابل توصیف است/شباهت عجیب مشهد و کاظمین
 
حس غریبی است خیلی غریب؛ وقتی با کسی حرف می زنی که از سرزمینی آمده که تو سالهاست آرزو داری آن سرزمین را به چشم ببینی، زائری از شهر کاظمین عراق؛ از جوار بارگاه امام موسی کاظم(ع)؛ پدر امام رضا(ع) و پسرش جوادالائمه (ع). اشکت وقتی جاری می شود که او با زبان عربی و البته فارسی شکسته با تمام وجود و با اشک هایی که صورتش را خیس کرده به تو می گوید آمده ام تا پس از عمری سلام پدر و پسر امام رضا(ع) را به او برسانم.
آمده ام که به امام رضا(ع) بگویم که هر وقت چشمم در شهر کاظمین به دو گنبد پدر و پسرش می افتد به یاد شما و مشهدتان می افتم.
عبدالحمید گرعاوی در یکی از بیمارستان های شهر کاظمین پرستار است. دیدن درگیری های خونین عراق برای او امری طبیعی است و بارها تا مرز شهادت نیز پیش رفته اما به قول خودش هنوز زنده مانده است و به همشهریانش و بعضاً به زائران ایرانی حرمین شریفین در کاظمین خدمت کند. گفتگوی او با ما که به همراه مترجم صورت گرفت را در ادامه می خوانید:
وقتی از او می پرسم چندمین بار است که به مشهد می آیید تبسم می کند و جواب می دهد: «زیاد آمده ام.می توانم مشهد آمدنم را حساب کنم اما تعداد زیارت هایم از دستم در رفته»
می گویم من که جزو آرزوهای زندگی ام است که شهر شما کاظمین را به چشم ببینم شما چطور؟ شما هم در آرزوی مشهد ما بودید؟ با مظلومیت خاصی جواب می دهد: «ما همه شیعه هستیم و نیت های مشترک داریم. من و خانواده ام یک عمر است که در حسرت دیدار حرم امام رضا(ع) بودیم همانطور که شما شیعیان ایران هم در آرزوی زیارت کربلا و نجف و کاظمین و سامرا هستید. درست است که مرزهای جغرافیایی ما از همدیگر جداست اما دلهای ما به هم اتصال دارد و هیچ آدمی حتی صدام ظالم نتوانسته است ما را از هم جدا کند.
من شاهد بودم که زائران ایرانی از کربلا مهر تبرک می آورند ما عراقی ها هم تربت مشهد و مهر اینجا را به کشورمان تبرک می بریم. شما به حرم امام حسین(ع) و حضرت عباس(ع) که می رسید حاجاتتان را درخواست می کنید و ما پشت پنجره فولاد  امام رضا(ع) دخیل می بندیم.شاهد هستید که چقدر به هم نزدیکیم حتی اگر خودمان ندانیم».
از حس و حال زیارت امام رضا(ع) از او می پرسم. او تأمل می کند و آنگاه جواب می دهد:« گفتنی نیست این حال و هوا برای هر مسلمانی غیرقابل توصیف است امام رضا(ع) در ایران حضور دارد اما متعلق به همه مسلمانان است و زیارتشان سعادتی است که تا خودشان نخواهند نصیب کسی نمی شود».
می پرسم بین کاظمین و مشهد شباهتی هم دیده اید؟ می گوید: «من این دو شهر را خیلی شبیه هم دیده ام انگار هر دو متعلق به امام رضا(ع) و خانواده او هستند. اما هر دو غربت خاصی دارند. به نظر من این احساس غربت و غریبی خاصیت شهرهای مذهبی است».
 می گویم در حرم امام رضا(ع) چه دعایی کردید؟ و او جواب می دهد:« برای همه مسلمانان دعا کردم به خصوص برای شیعیان عراق. ما در زمان صدام یک جور در غربت و تنهایی و حالا یک جور دیگر. از امام رضا(ع) خواستم درد و رنج مردم عراق تسکین یابد و شیعیان این کشور پس از سالها روی آرامش را به خود ببینند».
 
کد مطلب ۴۰۵۸۴
ارسال نظر
نام شما

آدرس ايميل شما