۰
تاریخ انتشار
سه شنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۷ ساعت ۰۹:۲۵
مهندس برقی که غسال افتخاری می شود:

هدف فقط یک تلنگر بود ...

هدف فقط یک تلنگر بود ...
سرویس فرهنگ و جامعه/ «وای می دانی شغلش چیست؟ به او دست نده، با او غذا نخور.» این نجواهای یواشکی همیشه در گوشش می پیچد. گرچه برایش عادی شده، اما همیشه در تلاش است تا دیگران را متقاعد کند که برای ثواب این کار، در این شغل مانده است.
 این بار حرف از شغل غسالی است. شاید تاثیر این ضرب المثلی که می گوید: «عقل مردم به چشمشان است» در اینجا کاملا پیداست. انگار هر چه شغلت از سطح بالایی برخوردار باشد و محل کارت شیک‌تر باشد، بهتر است و مردم به تو در نهایت عزت و احترام می گذارند، اما زنان و مردان شریفی در جامعه هستند که شاید برخی از آنان در ابتدا به دلیل مشکلات مالی به شغل غسالی روی آورده باشند، اما بعد از مدتی آن‌چنان وابسته می شوند که به راحتی پیشنهاد شغل بهتر را رد می کنند.

مهندس برقی که غسال افتخاری شد!
جواد اغرابی مهندس برق است او به عنوان داوطلب در طرح طاهرین شرکت کرد و یک سال و نیم است که به غسالی مشغول است وی هدف خود را تلنگری برای نفس خود دانست و گفت: در دنیای امروز انسان هر از چند گاهی نیاز دارد تلنگری به خود بزند و این تلنگر به هر صورت انجام می شود و با عنایت به اهمیت تطهیر مؤمنین، مؤمنات و سفارشات ائمه معصومین(ع)من غسالی را بدین جهت به صورت افتخاری و داوطلبانه انتخاب کردم.
اداره فرهنگی سازمان فردوس های شهرداری مشهد با هدف شناسایی شهروندان دغدغه مند و فعال بنا دارد با رویکردی آموزشی به منظور تغییر نگرش نسبت به موضوعاتی نظیر مرگ، معادشناسی و معاد باوری طرحی را با عنوان "طاهرین" اجرا نموده تا با عضوگیری، آموزش و سازماندهی هدفمند عموم شهروندان بتواند موجب افزایش مشارکت های مردمی در شرایط بحرانی و بروز حوادث غیرمترقبه گردد.
وی گفت: قبل از اینکه وارد این حرفه شوم طی کلاس های آموزشی در ابتدا با محیط آشنا شدم و بازدید داشتم، در ابتدا تصورم از مرده یک مرده سالم و بدون مشکل بود اما وقتی وارد این شغل شدم دیدم که تمام مرده‌ها شکل هم که نیستند. بعضی‌ها تصادفی‌اند، بعضی تو خانه بو گرفتند. خلاصه همه جورش هست؛ کوچک، بزرگ، سوخته و ...
حتی یک مورد داشتیم که میت داخل چرخ گوشت افتاده بود و کاملا بدنش چرخ شده بود و یاحتی جنین هایی که از بیمارستان می آورند که شرایط غسل دادن آن متفاوت است.


غسال ها آخرین میزبان دنیا ...
وی گفت: با وجود عشق سرشار و پذیرفتن سختی های این شغل، غسال ها همیشه از رفتارهای دوست، آشنا و همسایگانشان گله مند هستند. برخی مردم کوته‌فکر هم با وجود آنکه می دانند روزی می میرند و در نهایت مهمان آنها می شوند.
برخی مردم تا متوجه می شوند طرف غسال است با آنها دست نمی دهند،غذا نمی خورند و حتی از معاشرت و همنشینی با آنها هم دریغ می ورزند و با وجود انتخاب نام جدید برای این شغل هم همچنان غسالان را «مرده شور» خطاب می کنند، انگار قرار است تا ابد این نام بر سر زبان ها بماند و با تکرار مکررات، خاطر عده ای آزرده شود.

تشخیص حال درونی میت از چهره اش!
غسال ها با دیدن چهره میت از حال درونی آن با خبر می شوند، برخی مرده ها نورانی اند که آدم از شستن آن مرده لذت می برد ..
من دو فرزند پسر دارم؛ وقتی جوان ها را شست و شو می دهم حس خوبی ندارم چراکه با دیدن چهره معصوم طفل چند لحظه ای دست از کار می کشم و گریه می کنم و خودم را جای خانواده آن ها می گذارم. با خودم تصور می کنم اگر این جوان پسر من باشد قطعا حال بدی بهم دست می دهد..
آن طفلی که قطعا خانواده اش هزاران آرزو برایش داشته اند و چرا الان نباید با هم سن و سال هایش بازی نکند و روی سنگ سرد غسالخانه آرام بگیرد؟

فرزندانم از شغل من بی خبرهستند
به دلیل اینکه شغل اصلی من چیز دیگری است و گمان می کنم فرزندانم با شنیدن شغل مرده شوری کنار نیایند به آن ها نگفتم و برخی روزهای تعطیل به جهت فاتحه خوانی و زیارت برای اهل قبور به بهشت رضا می رویم و من برای لجظاتی خانواده ام را تنها می گذارم و به غسالخانه می روم.
بنده جز فعالان این طرح طاهرین هستم و در ماه دو الی سه بار برای شست و شو افتخاری مراجعه می کنم و تا زمانی که عمری باقی باشد من از این طرح استقبال می کنم.
خانواده من موافق ورود من به این شغل نبودند و می گفتند این شغل سنخیتی با شما ندارد اما من با توجه به شناختی که از خودم داشتم وارد این حرفه شدم و این شغل را پذیرفتم.
کد مطلب ۳۹۲۰۱
ارسال نظر
نام شما

آدرس ايميل شما